ادامه پارتیشن‌بندی
انتخاب گزینه‌های پارتیشن‌بندی خودکار شما را از درگیری با این مسائل بر حذر داشته و سیستم بطور خودکار تمامی امور مناسب را برای شما انجام می‌دهد. ولی کاربران حرفه‌ای‌تر ترجیح می‌دهند پارتیشن‌بندی دیسک سخت را خودشان انجام دهند. بنابراین با فرض اینکه شما پارتیشن‌بندی دستی را انتخاب نموده‌اید ادامه می‌دهیم.
در صفحه بعدی لیستی از پارتیشن‌های موجود روی دیسک سخت به نمایش در خواهد آمد. جهت ویرایش یا فرمت آنها می‌توانید آنها را از لیست انتخاب نموده و یا پارتیشن‌های جدیدی ایجاد نمایید. جهت ایجاد پارتیشن‌های جدید، فضای خالی را انتخاب کرده و گزینه Create New Partition را انتخاب نمایید. در مرحله بعدی می‌توانید اندازه پارتیشن را به مگابایت یا گیگابایت وارد نمایید. در صورتی که پس از عدد وارد شده هیچ چیزی تایپ نکنید، حجم بصورت مگابایت تفسیر خواهد شد. در صورتی که پس از عدد تایپ شده حروف GB را تایپ کنید، اندازه وارد شده بصورت گیگابایت فرض خواهد شد. برای مثال می‌توانید اعداد ۱۰۰۰ یا 1.2GB را وارد نمایید. پس از وارد کردن اندازه، باید نوع پارتیشن را از نوع Primary یا Logical تعیین نمایید. در مجموع تنها به یک پارتیشن Primary نیاز خواهید داشت و بقیه پارتیشن‌ها را خواهید توانست از نوع Logical ایجاد نمایید.
پس از این مرحله پنجره کوچکی نمایش داده خواهد شد که موارد متعددی را در آن می‌توانید تنظیم کنید. در بخش mount point باید محل اتصال پارتیشن ایجاد شده را به سیستم‌فایل لینوکس تعیین نمایید. تعدادی از محل‌های اتصال پیش‌گزیده مانند home/ یا / در این قسمت تعریف شده است که می‌توانید آنها را انتخاب کنید. امکان ورود محل‌های اتصال سفارشی نیز وجود دارد. پس از انتخاب محل اتصال، باید نوع سیستم‌فایل پارتیشن را تعیین کنید. گزینه File System را انتخاب کنید. گزینه‌های موجود عبارتند از ext3، ext2، ReiserFS، Jfs، xfs، FAT16 و FAT32. گزینه‌های مورد نظرتان را به استثنای FAT16 و FAT32 انتخاب کنید.

نکته: سیستم‌فایل xfs هنگامی قابل انتخاب خواهد بود که با استفاده از هسته‌های سری 2.6 بوت کرده باشید.
حداقل یکی از پارتیشن‌های ساخته شده باید قابل بوت باشد. در صورتی که پارتیشن boot جداگانه دارید، آنرا بعنوان پارتیشن قابل بوت انتخاب نمایید، در غیر اینصورت انتخاب باید پارتیشن ریشه باشد. برای فعال کردن قابلیت بوت، بر روی گزینه Bootable Flag کلید Enter را فشار دهید تا در حالت on قرار گیرد. در این حالت در لیست پارتیشن‌ها یک علامت رعد و برق در کنار پارتیشن مورد نظر قرار خواهد گرفت.

نکته: سیستم‌فایل پیش‌گزیده در دبیان سارژ ext3 می‌باشد. نسخه پیشین دبیان، یعنی دبیان woody، بطور پیش‌گزیده از سیستم‌فایل ReiserFS استفاده می‌کرد. ظاهرا تغییر سیاست تیم توسعه ReiserFS در تغییر مجوز آن باعث دلزدگی تیم توسعه دبیان از آن شده است. البته ReiserFS ارائه شده نسخه 3.6 و توزیع آن آزاد می‌باشد. مجوز نسخه ۴ این سیستم‌فایل با تمامی ویژگی‌هایش تغییر داده شده است.
در صورتی که در حال حاضر پارتیشن‌های ساخته شده‌ای بر روی سیستم‌تان موجود است، امکان انتخاب نقطه اتصال برای آنها با یا بدون فرمت وجود دارد. البته پارتیشن ریشه (یا /) را حتما باید فرمت نمایید. پس از اینکه تنظیمات پارتیشن مربوطه را به اتمام رساندید، گزینه Done Setting up partitioning را انتخاب کنید تا به لیست پارتیشن‌ها باز گردید. تصویر شماره ۴ این لیست را نمایش می‌دهد.


Link URL:
لینک و متن درون کدها فقط برای کسانی که ثبت نام کرده اند قابل مشاهده است لطفا وارد شوید OR ثبت نام کنید.


تصویر شماره ۴ لیست پارتیشن‌های ایجاد شده
پس از اینکه کلیه پارتیشن‌های لازم را ایجاد کردید، برای پایان فرایند پارتیشن‌بندی می‌توانید گزینه Finish Partitioning and write changes to disk را انتخاب کنید تا تغییرات ذخیره شده و مرحله بعدی نصب آغاز گردد. برای اعمال تغییرات مجددا از شما تاییدیه گرفته می‌شود. سپس تغییرات ذخیره شده، پارتیشن‌ها با فایل سیستم‌های انتخاب شده فرمت و متصل (mount) می‌شوند.

هشدار: تا قبل از انتخاب گزینه Finish partitioning and write changes to disk در صورتی که عمل اشتباهی انجام داده باشید، می‌توانید بدون نگرانی با انتخاب گزینه Undo Changes to partitions همه چیز را به حالت اول بازگردانید. ولی پس از انتخاب این گزینه و تایید آن، کلیه تغییرات اعمال خواهند شد و در صورتی که اشتباه کرده باشید، داده‌هایتان را از دست خواهید داد.

نصب سیستم پایه
پس از اتمام پارتیشن‌بندی، برنامه نصب دبیان شروع به نصب سیستم پایه می‌نماید. این مرحله شامل اجزای پایه سیستم‌عامل از قبیل هسته لینوکس می‌باشد. این مرحله بسته به سرعت سیستم چند دقیقه طول خواهد کشید. تصویر شماره ۵ این مرحله را نمایش می‌دهد.


Link URL:
لینک و متن درون کدها فقط برای کسانی که ثبت نام کرده اند قابل مشاهده است لطفا وارد شوید OR ثبت نام کنید.


تصویر شماره ۵ نصب سیستم پایه
نصب مدیر بوت سیستم
مرحله پایانی قسمت نخست نصب، نصب و پیکربندی مدیر بوت سیستم می‌باشد. نرم‌افزار مدیر بوت امکان بوت سیستم لینوکس شما و سایر سیستم‌عامل‌های نصب شده روی کامپیوترتان را فراهم می‌سازد. در صورتی که برنامه نصب سیستم‌عامل‌های دیگری را بر روی کامپیوتر شما پیدا کند، آنها را به منوی بوت مدیر بوت اضافه خواهد نمود.
در دبیان سارژ، مانند اکثر توزیع‌های مدرن لینوکس، مدیر بوت از لیلو (LILO) به گراب (GRUB) تغییر داده شده است. مدیر بوت گراب امکانات و قابلیت انعطاف بیشتری نسبت به مدیر بوت قدیمی لیلو داراست.
به طور پیش‌گزیده، گراب در رکورد بوت اصلی (MBR) نخستین دیسک سخت کامپیوتر نصب خواهد شد که گزینه مناسبی است. در صورتی که سیستم شما در حال حاضر از نرم‌افزارهای مدیر بوت دیگری استفاده می‌کند، شما این انتخاب را دارید که گراب را در جای دیگری نصب نمایید.
اتمام مرحله نخست نصب
پس از اتمام نصب نرم‌افزار مدیر بوت، مرحله نخست و اصلی نصب به پایان رسیده است. پس از این مرحله سیستم بوت شده و تنظیمات دیگری باید انجام شود. تصویر ۶ مرحله پایان نصب را نمایش می‌دهد.


Link URL:
لینک و متن درون کدها فقط برای کسانی که ثبت نام کرده اند قابل مشاهده است لطفا وارد شوید OR ثبت نام کنید.


تصویر شماره ۶ پایان مرحله نخست نصب
انتخاب گزینه‌های expert برای نصب
در صورتی که مایلید عملیات نصب را بصورت قابل انعطاف‌تری انجام دهید و یا سخت‌افزاری دارید که باید حتما هنگام نصب راه‌انداز آن به سیستم شناسانده شود، نصب را بصورت حرفه‌ای انجام دهید. در صورتی که مایل به بکارگیری هسته‌های سری 2.6 هستید، از گزینه expert26 هنگام بوت استفاده نمایید.
در حالت حرفه‌ای، نصب بصورت منویی است که گزینه‌های موجود در آن در مراحل مختلف و با توجه به ماژول‌های برنامه نصب متغییر هستند. برنامه نصب در هر مرحله سعی دارد تا گزینه مطلوب برای مرحله بعدی را برای شما انتخاب کند. در صورتی که دبیان وودی را نصب کرده باشید، نصب حرفه‌ای برایتان بسیار آشنا خواهد بود.
هنگامی که منو برای نخستین بار نمایش داده می‌شود، گزینه انتخاب شده بر روی انتخاب زبان قرار دارد. کافی است کلید Enter را فشار داده و زبان مورد نظرتان را انتخاب کنید. پس از این مرحله، گزینه انتخاب کشور (Choose Country) پیش‌گزیده می‌باشد. پس از انتخاب کشور نوبت به انتخاب زبان صفحه کلید می‌رسد. در مرحله بعدی گزینه Detect CDROM devices and mount the CD فعال می‌باشد. به عنوان بخشی از این مرحله، برنامه نصب شروع به شناسایی سخت‌افزار و نصب ماژول‌های مورد نیاز می‌نماید. پس از طی این مرحله، درایو CD-ROM باید بدون مشکل کار کند. بنابراین گزینه Load Installer Components را انتخاب کنید تا سایر ماژول‌های برنامه نصب فعال گردد. بدلیل اینکه فعلا نصب از روی CD-ROM انجام می‌شود، cdrom-retriever را برای دریافت و نصب ماژول‌ها انتخاب نمایید.
پس از نصب ماژول‌ها لیست بلندی از گزینه‌های انتخابی برایتان نمایش داده خواهد شد. گزینه‌ای که بصورت پیش‌گزیده انتخاب شده است، Install the standard components می‌باشد که کافی است با کلید Continue آنرا تایید نمایید تا بارگذاری اجزا انجام شود.
منوی اصلی مجددا نمایش داده می‌شود و این بار با گزینه‌های بیشتر. گزینه پیش‌گزیده بعدی معمولا پیکربندی شبکه (Configure Network) است. در صورتی که از دیسک نصب از روی شبکه استفاده می‌کنید، برای برقرار شدن اتصال به اینترنت باید تنظیمات این بخش را بطور دقیق وارد نمایید.
در مرحله بعدی انتخاب Detect Hardware باعث تکرار عمل شناسایی سخت‌افزار خواهد شد، ولی این بار برنامه نصب ماژول‌های بیشتری را برای آن در اختیار دارد. پس از این مرحله نوبت به پارتیشن‌بندی دیسک سخت می‌رسد.
در این مرحله لیست پارتیشن‌های دیسک سخت به شما نشان داده می‌شود که می‌توانید آنها را برای حذف یا ویرایش انتخاب کنید. در صورتی که دیسک سخت شما دارای فضای پارتیشن‌بندی نشده باشد، برنامه نصب آنرا در پایین لیست نمایش خواهد داد. می‌توانید آنرا انتخاب کنید و با استفاده از آن پارتیشن‌های جدیدی ایجاد کنید. هنگام ویرایش پارتیشن امکان تعیین فایل سیستم مورد استفاده و محل اتصال آن وجود دارد. همچنین برنامه نصب گزینه‌ای جهت پارتیشن‌بندی خودکار تمام دیسک سخت یا فضای خالی موجود در آنرا ارائه می‌کند. به یاد داشه باشید که حداقل باید یک پارتیشن ریشه و یک پارتیشن swap ایجاد نمایید. برای کسب اطلاعات دقیق‌تر در مورد چگونگی پارتیشن‌بندی به بخش استراتژی پارتیشن‌بندی مراجعه نمایید.
پس از اتمام پارتیشن‌بندی گزینه Finished partitioning را از منو انتخاب کنید و پرسش سیستم را جهت ایجاد فایل سیستم‌ها تایید نمایید.
اکنون برای نصب سیستم پایه آماده هستید. بنابراین از منوی نصب گزینه Install the base system را انتخاب کنید. بسته‌های نرم‌افزاری از روی CD دریافت و نصب می‌شوند. در این بخش، لیست تمامی بسته‌های هسته موجود روی CD برایتان نمایش داده می‌شود. شما باید مناسب‌ترین هسته را برای پردازنده خود انتخاب و نصب نمایید. توجه داشته باشید که این امر در سرعت سیستم‌تان پس از نصب تاثیر گذار خواهد بود.
اکنون قسمت اصلی نصب به پایان رسیده است و نوبت به نصب مدیر بوت سیستم می‌رسد. برای نصب مدیر بوت گراب گزینه Install GRUB on a hard disk و برای نصب مدیر بوت لیلو، گزینه Install LILO on a hard disk را انتخاب کنید. برنامه نصب در مورد محل نصب گراب/لیلو از شما سوال می‌کند. گزینه مناسب نخستین دیسک سخت سیستم می‌باشد که انتخاب پیش‌گزیده نیز هست.
در صورتی که نصب مدیر بوت سیستم با موفقیت به پایان برسد، می‌توانید گزینه Finish the installation and reboot را انتخاب کنید. پس از این مرحله پیکربندی سیستم و نصب بسته‌های نرم‌افزاری آغاز خواهد شد.
پیکربندی سیستم و نصب بسته‌های نرم‌افزاری
پس از اینکه مرحله نخست نصب به پایان رسید، سیستم بوت شده و مدیر بوت گراب را مشاهده خواهید نمود. کافی است کلید Enter را فشار دهید تا سیستم با گزینه انتخاب شده بوت شود. در غیر اینصورت سیستم پس از ۵ ثانیه با گزینه پیش‌گزیده بوت خواهد شد و یک صفحه خوش‌آمد گویی نمایش داده خواهد شد که آغاز کننده پیکربندی سیستم است.
بسته‌ای که پیکربندی پایه سیستم را انجام می‌دهد، base-config نام دارد که پس از اتمام نصب نیز می‌توانید آنرا در حالت کاربر ریشه اجرا نمایید.
تنظیم موقعیت زمانی
نخستین مرحله در پیکربندی سیستم تنظیم موقعیت زمانی است. پس از پاسخ گویی به سوال سیستم در مورد اینکه زمان بصورت محلی یا GMT تنظیم شود، باید یک موقعیت و شهر برای تنظیم زمان انتخاب کنید. برای ایران کافی است در Asia شهر تهران را انتخاب کنید. برای حرکت سریع در لیست می‌توانید کاراکتر نخست نام شهر را تایپ کنید. تصویر شماره ۷ این مرحله را نمایش می‌دهد.


Link URL:
لینک و متن درون کدها فقط برای کسانی که ثبت نام کرده اند قابل مشاهده است لطفا وارد شوید OR ثبت نام کنید.


تصویر شماره ۷ تنظبم موقعیت زمانی
تنظیم کلمه عبور کاربر ریشه
پس از تعیین موقعیت زمانی، برنامه نصب
Link URL:
لینک و متن درون کدها فقط برای کسانی که ثبت نام کرده اند قابل مشاهده است لطفا وارد شوید OR ثبت نام کنید.
برای تنظیم کلمه عبور کاربر ریشه
(root) از شما سوال می‌کند که باید آنرا تنظیم نمایید. پس از نصب سیستم همواره با استفاده از دستور passwd خواهید توانست کلمه عبور کاربر ریشه یا سایر کاربران را تغییر دهید.

هشدار: در انتخاب کلمه عبور ریشه دقت کنید. کاربر ریشه بالاترین سطح دسترسی را در سیستم‌های لینوکس/یونیکس دارا می‌باشد. در صورتی که کلمه عبور ریشه را فراموش کنید، مدیریت سیستم‌تان امکان پذیر نبوده و ممکن است مجبور به نصب مجدد شوید. در صورتی که دبیان را به عنوان سرویس‌دهنده نصب می‌کنید، دقت کنید که کلمه عبور مناسبی را برای کاربر ریشه انتخاب نمایید. حتما در کلمه عبور از کاراکترهای غیر عددی مانند !، @ و... استفاده نمایید که در استحکام بخشیدن به کلمات عبور نقش مهمی دارا هستند. هرگز کلمات عبوری را که به آسانی می‌توان آنها را حدس زد برای کاربر ریشه انتخاب نکنید.
ایجاد یک کاربر عادی سیستم
پس از اینکه کلمه عبور کاربر ریشه را تنظیم کردید، نوبت به ایجاد یک کاربر عادی برای کار کردن در امور روزمره سیستم می‌باشد. برای این منظور ابتدا باید نام کامل کابر را وارد نمایید. در مراحل بعدی نام کاربری (که بطور خودکار با توجه به نام کامل توسط برنامه نصب پیشنهاد می‌شود) و کلمه عبور کاربر عادی را وارد نمایید.

هشدار: هیچگاه برای انجام امور روزمره خود از حساب کاربر ریشه استفاده ننمایید. مجوزهای کاربر ریشه تنها در هنگام انجام امور مدیریت سیستم مانند تغییر پیکربندی‌های نرم‌افزاری، سخت‌افزاری، مدیریت کاربران و سرویس‌ها و... لازم می‌باشد. در غیر اینصورت ممکن است بطور نا آگاهانه به سیستم خود آسیب وارد نمایید و همچنین در صورتی که اشتباها نرم‌افزارهایی مانند نرم‌افزارهای اسب تروا را در سیستم‌تان اجرا کنید، کل سیستم را آلوده خواهید کرد. همواره می‌توانید با استفاده از دستور su و کلمه عبور ریشه مجوزهای کاربر ریشه را موقتا کسب کرده، عملیات مورد نظرتان را انجام دهید و سپس با دستور exit به سطح مجوزهای دسترسی کاربر عادی سیستم بازگردید.
پس از نصب سیستم با استفاده از دستور adduser خواهید توانست کاربران جدیدی برای سیستم تعریف نمایید.


از سایت technotux.org