جهت تبلیغات در پرشین فروم کلیک کنید

نمایش نتایج: از شماره 1 تا 5 , از مجموع 5

موضوع: انواع آفات گیاهی

  1. #1

    پیش فرض انواع آفات گیاهی

    علل پيدايش آفات
    * آفت چيست؟ چه عواملي باعث به وجود آمدن آفات مي‌شوند؟
    آفت موجودي است که خسارت اقتصادي داشته باشد. علل پيدايش آفت در سه موضوع اصلي خلاصه مي شود:
    ۱) وارد شدن موجودات به مناطق جديد (تهاجم) Invasion؛
    ۲) تغييرات اکولوژيکي؛
    ۳) تغييرات اجتماعي – اقتصادي.
    تهاجم يکي از موضوعات بسيار مهمي است که مخصوصاً در طي قرن اخير بدليل سهل‌الوصول شدن مسافرت‌ها، بسيار گسترش پيدا کرده است. در واقع تعداد بسيار زيادي از آفات مهم و کليدي در نقاط مختلف دنيا آفاتي هستند که از يک نقطه يا منطقه پَراکنش بومي به مناطق جديد وارد شده‌اند و بدليل اينکه اين آفات بدون دشمنان طبيعي خود به مناطق جديد وارد مي‌شوند عموماً تبديل به آفت مي‌شوند. مثال‌هاي بسيار زيادي در اين زمينه در کشورهاي اروپايي و در ايران وجود دارد. به عنوان مثال در راسته (Hemiptera) تعداد زيادي از شپشک‌ها مثل (Quadraspidiotus pernisiosus) يا شپشک هايسان ژوزه مثل (Chrysomphalus dictyospermi) يا شپشک سپردار قهوه‌اي، سپردار قرمز يا (Aonidiella aurantii)، و(Aonidiellacitri)، يا شپشک استراليايي مثل (Icery apurchasi) وجود دارند.
    کرم ساقه خوار برنج (Chilo suppresalis) از راسته (Lepidoptera). مگس مديترانه‌اي ميوه‌اي (Ceratitis capitata) از راسته (Diptera). از زير رده (Acari) گونه‌هايي مثل (Panonychusulmi) و (Panonychus citri) از گونه‌هاي بسيار مهم هستند که از طريق گياهان زراعي و گياهان زينتي و احتمالاً مرکبات از نقاط مختلف دنيا وارد کشور ما شده‌اند.
    * نقش قرنطينه
    در ايران قرنطينه نقش مهم جلوگيري از ورود آفات جديد به کشور را به عهده دارد. براي مثال پس از بررسي‌هاي لازم توسط موسسه تحقيقات آفات و بيماري‌ها روي نوعي چمن وارداتي از كشور هلند (براي تعويض چمن استاديوم آزادي) از ورود آن به كشور جلوگيري بعمل آمد.
    دومين عامل که باعث تبديل موجودات به آفت مي‌شود تغييرات اکولوژيکي است. تغييرات اکولوژيکي با تاريخچه کشاورزي قرين است. هر عملي که انسان در طبيعت انجام مي‌دهد نوعي تغيير اکولوژيکي به همراه دارد. تغييرات اکولوژيکي در طي سده اخير بسيار زياد بوده است. تک کِشتي‌هاي وسيع، استفاده از واريته‌هاي پر محصول، و عمليات اَگرو تکنيکي مثل سمپاشي باعث شده است که تعادل در اکوسيستم و طبيعت به هم بخورد.
    حتي کشت گياهان زينتي در گلخانه نوعي تغيير اکولوژيکي است. معمولاً از طريق وارد کردن دشمنان طبيعي، آفات در گلخانه‌ها را کنترل مي‌كنند. در اکوسيستم طبيعي و در شرايط طبيعي زنجيره‌هاي غذايي بسيار پيچيده توسط تعداد بسيار زيادي آفت و دشمنان طبيعي ايجاد شده‌اند. از آنجا که سموم در طي نيم قرن اخير اين زنجيره پيچيده را بر هم زده‌اند، براي ايجاد تعادل مجدد زنجيره‌هاي غذايي بين گونه‌هاي گياهخوار، پارزيتوئيدها و پرداتورها حداقل به پنجاه سال تلاش مداوم نياز داريم.
    در بين عوامل بر هم زننده تعادل اکولوژيک، قطعاً سموم و ترکيبات شيميايي از اهميت بسيار زيادي برخوردارند. بطوريكه سمپاشي زياد بخصوص براي مدت طويل در محيط باعث تقويت ژن مقاوم در برابر اين ترکيب شيميايي شده و در طي ساليان متمادي، اين جمعيت از طريق زاد و ولد افزايش پيدا مي‌کند. و نهايتاً بعد از مدتي يک جمعيت مقاوم به سموم در طبيعت ظاهر مي‌شود.
    همچنين کاربرد سموم، باعث ايجاد آفت در مواردي نيز مي‌شود. آفات ثانوي آفاتي هستند که از طريق کاربرد ترکيبات شيميايي بوجود مي‌آيند. بدين صورت كه آفت خاصي در طبيعت كه داراي جمعيت پاييني نيز مي‌باشد بر اثر استفاده سموم از بين رفته ولي گونه‌هايي كه آفت محسوب نمي‌شوند بعد از مدتي به آفات خطرناك تبديل مي‌شوند.

  2. 2 کاربر برای این پست سودمند از mnikzadeh عزیز تشکر کرده اند:


  3. #2

    پیش فرض

    مطالعه حشرات (تريپس‌ها)
    کلمه ي ( Thysano) به معني ريشک و ( Ptera) به معني بال مي باشد و اين اشاره به اين مطلب دارد که حاشيه بال هاي اين حشرات داراي ريشک ‌ هاي بلندي است.
    Thysanoptera
    ( Thysanoptera) در برگيرنده ي حشرات بسيار کوچکي با طول بدن تا ; ميلي متر مي باشد. اين حشرات از شيره ي گياهي روي برگ ها با تراکم هاي زياد تغذيه مي ‌ کنند و بدين وسيله به گياهان خسارت وارد مي ‌ کنند. همچنين در روي گل هاي زينتي مخصوصاً روي خود گل ها با جمعيت بالا و در لاب ه‌ لاي گلبرگ ها از شيره گياهي تغ ذ يه مي کنند. تغذيه تريپس‌ها از گل ها باعث ايجاد لکه ‌ هاي زرد رنگ در روي گل ها و برگ هاي گياهان مي شود و اگر تغذيه با تراکم بالا باعث خشک شدن برگ گياهان نيز مي‌ گردد.

    تفاوت بين قطعات دهاني تريپس ‌ ها با شته ها
    قطعات دهاني در تريپس ‌ ها، تقريباً يک ساختمان نامتقارن و مخروطي شکل دار د. در قسمت پشتي آن لب بالا، قسمت جانبي را آرواره هاي پائيني يا (Maxillae) و قسمت زيرين را لب پائين تشکيل مي دهد و داراي سه ( Stylet) مي‌باشد ، بر خلاف قطعات دهاني شته ها که داراي چهار ( Stylet) مي باشند. تريپس ها داراي قطعات دهاني سه ( Stylet) هستند. يکي از آن ها مربوط به آرواره بالا و دو تاي ديگري مربوط به آرواره ي پائين ميباشد در واقع در تريپس ها يكي از آرواره هاي بالا از بين رفته است.

    تريپس ها به دو زير راسته تقسيم مي شوند که عبارتند از:
    ( Tubuifera)
    ( Terebrantia)
    حشرات زير راسته ( Terebrantia) داراي شکم با انتهاي مخروطي و تخم هاي ريز هستند، لذا اين حشرات تخم خود را در داخل بافت گياهان قرار مي ‌ دهند. اما در زير راسته ( Tubuifera) حلقه هاي انتهايي شکم اين حشرات باريک شده و ساختمان لوله اي شکل پيدا کرده است. اين حشرات تخم خود را در شکاف هاي مختلف، در محل ‌ هاي مختلف يا زير پوسته درختان قرار مي ‌ دهند.
    در زير راسته ( Terebrantia) ، خانواده ‌ هاي ( Aeolothripidae) و ( Thripidae) از اهميت ويژه اي برخوردارند. تعدادي از گونه ‌ هاي اين دو خانواده، در روي گياهان زينتي ايجاد خسارت مي کنند. مخصوصاً خانواده ( Thripidae) در صدمه زدن به گياهان از اهميت زيادي برخوردارند.
    يکي ديگر از گونه هاي تريپس ها به نام ( Thrips tabaci) در تمام جهان انتشار يافته اند كه در گلخانه ها و بر روي گياهان زينتي مشاهده مي ‌ شو ن د. اين حشرات در تراکم هاي بالا و بر روي گياهان زينتي فعاليت مي کنند و خسارات سنگيني به محصولات گلخانه اي و گياهان زينتي وارد مي ‌ کنند.
    در زير راسته ( Tubulifera) خانواده ( Phlaecthripidae) داراي اهميت بيشتري مي باشد و در کشور ما نيز نمونه هايي از آن گزارش شده است.
    تريپس ها حشراتي شکارگر هستند، گرچه برخي گونه ها ي گياهخوار و برخي ديگر از اسپور قارچ تغذيه مي کنند . دگرديسي در تريپس ها همانند شپشک هاي نوع نر مي باشد. در واقع دگرديسي بينابين ي دارند، بخشي از رشد بال ها در طي سنين اول تا دوم پ ورگي در داخل بدن و بخشي از رشد بال ‌ ها در خارج بدن اتفاق مي ‌ افتد. تريپس‌ها غالباً مرحله شفيرگي را در سطح خاک، يا داخل خاک تا حدود عمق سانتي ‌ متري طي مي کنند، بنابراين مبارزه با آن ‌ ها بسيار مشکل است. زيرا با مبارزه شيميايي يا بيولوژيکي بر آن بخش از حشرات که در داخل خاک قرار دارند تاثيري ندارد.

  4. یک کاربر برای این پست سودمند از mnikzadeh عزیز تشکر کرده اند:


  5. #3

    پیش فرض

    سخت بالپوشان
    سخت بالپوشان ( Coleoptera)
    نام ( Coleo) به معناي غلاف يا (Sheath) است به اين معنا كه بال جلو در اين حشرات تبديل به ساختماني غلاف مانند شده است که وظيفه حف ا ظت از بدن را انجام مي ‌ دهد و نقشي در پرواز ندارد که به آن اليترون يا اليترا گفته مي شود. در اين راسته (سخت بالپوشان) حدود سيصد هزار گونه تا بحال شناخته شده ‌اند.
    اين حشرات در محيط ‌ ها ي مختلف زندگي مي‌كنند و از انواع مواد غذايي، درختان ميوه، درختان جنگلي و گياهان ز نيتي تغذيه مي کنند.
    در اين راسته گروهي گياهخوار نيز وجود دارند که تمام قسمت ‌ هاي گياه را مو ر د هجوم قرار مي ‌ دهند و بعضي ديگر نيز برگ ‌ خوار هستند. بعضي از آن ‌ ها از چوب و گروهي از حبوبات و خشکبار تغذيه مي کنند. تعدا د ي از آن ‌ ها شکارگر مي ‌ باشند و از انواع حشرات مضر تغذيه مي ‌ کنند، دسته ‌ اي ديگر از اين حشرات نيز آبزي هستند.
    در کل راسته ( Coleoptera) به دو زير راسته ( Adephaga) و ( Polyphaga) تقسيم مي ‌ شو ند.
    زير راسته ( Adephaga) و ( Polyphaga) از طريق ويژگي ‌ هاي اولين حلقه شکم قابل تفکيک هستند . در زير راسته ( Adephaga) ، پيش‌ران ( Coxa) پيشروي کرده است و ضلع عقبي اولين حلقه شکم را به دو قسمت تقسيم مي ‌ کند، در حاليکه در زير راسته ( Polyphaga) اولين حلقه شکم کامل است.

    ( Adephaga)
    در زير راسته ( Adephaga) تعدا د ي از گونه ‌ ها آبزي هستند مانند خانواده ( Gyrinidae) ، ( Haliplidae) ، و خانواده ( Dytiscidae) که لاروها و حشرات کامل آن ‌ ها در محيط آب از ساير حشرات، بندپايان و حتي در مواردي گونه ‌ هايي از خانواده ( Dytiscidae) از ماهي ‌ هاي کوچک و قورباغه ‌ ها تغذيه مي ‌ کنند.
    در زير راسته ( Adephaga) تعدا د ي از گونه ‌ ها شکا ر گرند مانند خانواده ( Carabidae) که به آن ‌ ها (Ground beetle) نيز گفته مي ‌ شود.
    اين حشرات در شب فعاليت مي ‌ کنند و از شته ‌ ها، گياهان علوفه اي و فلات تغذيه مي ‌ کنند.گونه ديگر اين حشرا، خانواده ( Staphylinidae ) مي ‌ باشند، که شامل گو ن ه ‌ هاي شکارگر نيز هستند. در مو ا ردي ديده شده که اين حشرات به انسان نيز خسارت وارد مي کنند.

    ( Polyphaga)
    زير راسته ( Polyphaga) از نظر تعداد گونه ، فراواني بيشتري دارند و تعداد زيادي از گونه ‌ هاي اين زير راسته گياهخوار مي ‌ باشند و از قسمت ‌ هاي مختلف گياه از جمله برگ، گل، ساقه و حتي ريشه تغذيه مي ‌ کنند.

    در ادامه به خانواده ‌ هاي اين زير راسته اشاره مي ‌ کنيم:
    خانواده ( Hydrophilidae) ، که حشراتي آبزي، و متعلق به زير راسته ( Polyphag) هست. در محيط آب اين حشرات شکارگر ، از ساير موجودات محيط ‌ هاي آبي تغذيه مي ‌ کنند.
    خانواده ( Scarabaeidae ) گونه ‌ هايي از اين حشرات از آفات بسيار مهم گياهان به شمار مي ‌ روند. در بسيار ي از گونه ‌ هاي اين حشرات ، مرحله لاروي در داخل خاک سپري مي ‌شو د. لارو ها ي اين خانواده به مدت يکسال و گاهي بيش از يکسال را در داخل خاک و از ريشه گياهان مختلف، مخصوصا ً گياهان دائمي تغذيه مي ‌ کنند.
    خانواده ديگر اين راسته، خانواده ( Buprestidae) مي ‌ باشد. اين گونه از سوسک ‌ ها در قسمت ‌ هاي انتهاي بدن خود بالي بريده شده دارند با بدني فوق العاده سخت و محکم. بيشتر گونه ‌ هاي اين حشره چ و ب ‌ خوار مي ‌ باشن د و لارو خود را در براي تغذيه از چوب درختان، در داخل تنه درختان قرار مي ‌ دهند.
    تعدادي از گونه هاي اين حشرات مانند( Capnodis cariosa) و ( Capnodis tenebrionis) از آفات مهم درختان ميوه به شمار مي ‌ آيند.
    تعداد زيادي از سخت بالپوشان شکارگر هستند و از مهم ‌ ترين شکارچيان اي ن خانواده ( Coccinellidae) يا کفش ‌ دوزک ‌ ها مي ‌ باشند. اين حشرات اکثرا از شته ‌ ها تغذيه کرده و براي گياهان جزء حشرات مهم و مفيد به شمار مي روند.

    کفش ‌ دوزک ‌ ها
    در اينجا به نمونه‌هايي از کفش ‌ دوزک ‌ ها ي شکارچي آفت اشاره مي‌شود:
    در اي را ن حدود پنجاه گونه از کفش ‌ دوزک ‌ ها شناسايي شده ‌ اند مانند کفش دوزک هفت نقطه ‌ اي با نام لاتين ( Coccinella septempunctata) و نمونه ديگر به نام ( Adonia variegata) ، گونه ‌ هاي مختلف جنس ( Sthetorus) که از كن ه ‌ هاي گياهي تغذيه مي ‌ کنند و تعداد ديگر از گونه ‌ ها مثل( Exochomus nigromaculutus) و .... اين ‌ها در طبيعت از انواع حشرات به ويژه شته ‌ ها تغذيه مي ‌ کنند.
    خانواده ‌ ي مهمي که جز ء آفات بشمار مي رود ( Chrysomelidae) نام دارد. اين خانواده اغلب از برگ گياهان مختلف تغذيه مي ‌ کنند و بعضي از گونه ‌ هاي آن در اي را ن از جمله آفات خيلي مهم در روي سيب زميني هستند مانند گونه ( Leptinotarsa decemlineata) .
    گروه ديگري از سخت ‌ بالپوشان بر روي حبوبات و خشکبار فعاليت مي ‌ کنند مانند خانواده ( Bruchidae) ، ( Curculionidae) و ... که از آفات مهم خشکبار به شمار مي ‌ آيند و سالانه حدود تا درصد از محصولات کشاورزي در محيط ‌ هاي انبار را از بين مي ‌ برند.
    همانطور که گفته شد، سخت بالپوشان راسته ‌ اي بسيار بزرگ مي باشد که حدود هزار از آن ‌ ها شناسايي شده است و بسياري از آن ها جز ء آفات مهم گياهان زراعي بشمار مي ‌ روند. و تعدادي در شرايط بخصوص از آفات گياهان زينتي هستند.
    در اين ميان خانواده ( Curculionidae) رتبه اول را در آفات دارد، البته در اين خانواده سوسک ‌ هايي مانند خانواده ( Scarabaeidae) گاهي در روي گياهان ز ينتي وجود دارند يا حشرات کامل آن‌ها از گرده ‌‌ي گياهان تغذيه کنند، اما لاروهاي آنها در داخل خاک بوده و از ريشه گياهان ز ينتي و اکثر آن ها از ريشه گياهان دائمي تغذيه مي ‌ کنند.

  6. یک کاربر برای این پست سودمند از mnikzadeh عزیز تشکر کرده اند:


  7. #4

    پیش فرض

    دوبالان
    * راسته ديپترا ( Diptera )
    راسته ديپترا ( Diptra) دربرگيرنده دو گروه عمده از حشرات يعني پشه ها و مگس ها است. ديپترا به معناي دو بال است يعني يك جفت بال عقبي اين حشرات از بين رفته و به اعضايي به نام هالتر (Halter) يا بالانسير ( Balancier) تبديل شده كه وظيفه حفظ تعادل حشره به هنگام پرواز بر عهده دارد.
    در راسته ديپترا لاروها و حشرات كامل در محيط هاي مختلفي ديده مي شوند كه تعدادي از آن‌ها گياهخوار، تعدادي نيز شكارگر و آبزي هستند.

    راسته ديپترا به دو زير راسته تقسيم مي شوند:
    1- زير راسته نماتوسرا ( Nematocera) كه دربرگيرنده پشه ها است.
    2- زير راسته براكيسرا ( Brachycera) .
    در زير راسته نماتوسرا كه دربرگيرنده پشه ها است، شاخك ها بلند است يعني تعداد بندهاي شاخه ها بيش از سه عدد است. در حاليكه در زير راسته براكيسرا عموماً شاخك­ها سه بندي بوده و عضوي مو مانند به نام آريستا ( Arista) در انتهاي بند سوم وجود دارد.
    زير راسته نماتوسرا از مهمترين حشرات بهداشتي هستند كه در ذيل به تعدادي از خانواده هاي آن اشاره مي كنيم:
    خانواده كوليسيده ( Culicidae) انتشار جهاني دارد و همه مردم با اين حشرات آشنا هستند. اين حشرات خونخوار بوده و ناقل بيماري هاي خطرناكي مي باشند. از جمله گونه هاي اين خانواده پشه هاي آنوفل است كه بيماري مالاريا را منتقل مي كنند.
    خانواده تيپوليده ( Tipulidae) در واقع بزرگترين خانواده راسته دوبالان است كه در طبيعت به وفور ديده مي شود و لاروهاي آن‌ها از مواد آلي تغذيه مي كنند. حشرات كامل داراي پاهاي بسيار بلند و شكننده هستند و گاهي وارد منازل مي شوند.
    خانواده سيسي دومئيده ( Cecidomyiidae) است كه تعدادي از آنها گياهخوار هستند واز آفات مهم به حساب مي آيند.
    خانواده آفيدوليتس آفيدومايزا ( Aphidoletes aphidomyza) است كه شكارگر هستند و از حشرات مضر تغذيه مي كنند.
    خانواده كايرونوميده ( Chironomidae) است كه آبزي بوده از موجودات مختلف و منابع گياهي در داخل آب تغذيه مي كنند.
    گونه‌هاي زير راسته براكيسرا كه بيشتر بر روي گياهان زينتي ديده مي شوند به سه گروه تقسيم شده‌اند:
    1- آسيلومورفا Asilomorpha
    2- مسكومورفا Muscomorpha
    3- تابانومورفا ( Tabanomorpha)
    - خانواده آسيلو مورفا ( Asilomorpha) : مگس هايي هستند كه يك خانواده از آن‌ها به نام آسيليده ( Asilidae) و ديگري رابر فلايز (Robber flies) است. اين مگس ها در واقع بسيار بزرگ و شكارگر هستند و در طبيعت از بسياري حشرات حتي از زنجره هاي بسيار بزرگ تغذيه مي كنند و جزء حشرات مفيد مي‌باشند.
    آيا از مگس هاي خانواده آسيليده امروزه در مبارزه بيولوژيكي استفاده مي شود؟
    از مگس هاي خانواده آسيليده بعنوان آفت بيولوژيك استفاده نشده است ولي بهرحال تعدادي از حشرات در طبيعت شكارگر هستند و در كاهش تمام جميعت آفات نقش ارزنده اي را ايفا مي كنند ولي بدليل اينكه تمايل خاصي به تغذيه از يك گونه خاص ندارند عموماً از اين‌ها در كنترل بيولوژيك استفاده نمي شود.
    - خانواده تابانو مورفا ( Tabanomorpha) : مگس هاي اين خانواده مثل خانواده تابانيده بر روي چهارپايان و احشام ايجاد بيماري مي كنند و در واقع مراحل لاروي خود را داخل بدن احشام اهلي و وحشي سپري مي‌كنند و در داخل بدن احشام (مثل اسب و گوزن) بيماري هاي خطرناكي را ايجاد مي‌كنند.
    - خانواده مسكو مورفا ( Muscomorpha) : مگس‌هاي اين خانواده فوق العاده مهم و بزرگ هستند. تعدادي از مگس هاي اين خانواده از گياهان تغذيه مي كنند و تعدادي نيز مثل خانواده تاكينيده ( Tachinidae) از جمله مهم‌ترين دشمنان طبيعي آفات هستند لذا تعدادي از گونه هاي اين خانواده در كنترل بيولوژيك آفات مورد استفاده قرارگرفته است.
    آيا از راسته مسكو مورفا خانواده اي وجود دارد كه گونه هاي آن از آفات گياهان زينتي محسوب بشوند؟
    مهم‌ترين خانواده زير راسته مسكو مورفا كه آفت گياهان زينتي بوده خانواده آگرومايزده ( Agromyzidae) است كه تحت نام ليف ماينرز (Leaf miners) يا مينوز نام برده مي­شود. مراحل لاروي اين دوبالان در داخل پارانشيم برگ سپري مي شود و تخم هاي خودشان را در داخل بافت گياهان مختلف قرار مي دهند، و لارو آن‌ها در داخل پارنشيم برگ بين اپيدرم پشتي و اپيدرم زيرين تونل و گالري هايي بشكل‌هاي مختلف ايجاد مي كنند. در تراكم هاي بالا در روي هر برگ ممكن است حدود 20 لارو بتوانند رشد و نمو بكند.
    از ديگر خانواده هاي راسته مسكومورفا خانواده تفراتيده (Tephritidae) است كه گونه هاي مختلف آن مثل سراتيتس كاپيتاتا (Ceratitis capitata) و رائگوليتيس پومونلا (Rhagoletis pomonella) از آفات مهم درختان ميوه به حساب مي آيند.
    همچنين خانواده آنتوميليده ( Anthomyliidae) است كه تعدادي از گونه هاي آن از گياهان تغذيه مي كنند. خانواده ساركوفاژيده ( Sarcophagidae) و كاليفوريده ( Calliphoridae) نقش تميز كننده محيط را بعهده دارند. تعدادي از گونه هاي خانواده كاليفوريده در روي احشام (مثل گاو و گوسفند) ايجاد بيماري‌هايي مي كنند كه در مواردي منجر به مرگ آن‌ها مي شود، لذا براي كنترل آن‌ها در كشورهاي آمريكايي از روش عقيم كردن نرها و رهاسازي آن‌ها استفاده شده است كه نتايج خوبي به همراه داشته است.
    خانواده تاكينيده ( Tachinidae) از ديگر خانواده هاي مهم زير راسته مسكومورفا است كه همه گونه هاي آن‌ها بدون استثناء پارازيت گروه‌هاي مختلف حشرات مثل لارو پروانه ها بشمار مي روند.
    خانواده ديگر اين زير راسته اواستريده ( Oestridae) است كه مثل خانواده تابانيده پارازيت چهارپايان اهلي مي باشد.

  8. یک کاربر برای این پست سودمند از mnikzadeh عزیز تشکر کرده اند:


  9. #5

    پیش فرض

    پروانه ها
    * پروانه ها (Lepidoptera)
    پروانه ها حشراتي هستند كه تقريباً همه مردم آ‌ن‌ها را مي شناسند و داراي چهار بال هستند كه سطح بال ها بوسيله پولك پوشيده شده است. لارو همه گونه هاي پروانه ها به استثنا چند گونه محدود از گياهان مختلف تغذيه مي كنند. تعدادي از گونه ها در اين راسته از آفات بسيار مهم درختان ميوه و تعداد معدود ديگر در شرايط گلخانه اي جزء آفات گياهان زينتي به شمار مي روند.
    براي شناسايي و تفكيك گروه‌هاي مختلف پروانه ها، دو ويژگي مهم الف) رگ بندي بال و ب) مكانيسم جفت شدن بال هاي جلو و عقب به هنگام پرواز قابل توجه است. رگ بندي بال در پروانه ها نسبتاً ساده و تعداد رگ هاي عرضي و طولي كم است.
    در پروانه ها چهار مكانيسم براي جفت شدن بال هاي جلو و عقب به هنگام پرواز وجود دارد كه عبارتند از:
    1- فيبولا (Fibula)
    2- ژوگوم (Jugum)
    3- فرنيلوم (Frenulum)
    4- هيمورال اَنگِل (Humeral angle)
    عمده پروانه هاي روز پروازي كه در طبيعت مشاهده مي شوند داراي مكانيسم هيمورال انگل هستند. لارو پروانه ها بصورت هاي مختلفي از گياهان تغذيه مي كنند. تعدادي از آن‌ها آزادانه از قسمت هاي مختلف گياه مانند برگ، ميوه يا گل تغذيه مي‌كنند و يا در داخل شاخه و تنه درختان بافت چوبي گياه را استفاده مي‌كنند. تعداد معدودي از گونه ها هم جزء آفات انباري هستند و در شرايط انباري از انواع خشكبار تغذيه مي كنند.
    راسته لپيدوپترا به پنج زير راسته تقسيم مي شود كه عبارتند از:
    1. زوگلوپترا (Zeugloptera) ؛ تنها پروانه هايي هستند كه داراي آرواره بالا مي‌باشند. بنابراين توانايي تغذيه از مواد جامد مثل گرده گل‌ها را دارند و اين ويژگي در ساير پـروانـه هـا ديــده نمي شـود. در ايـن زيـر راستــه خـانـواده ميـكروپـتريـژيـده (Micropterygidae) حائز اهميت است.
    2. زير راسته داكنونيفا (Dacnonypha) ؛ گرچه حشرات كامل داراي آرواره هستند ولي آرواره هايشان غيرفعال است. در واقع گاله هاي مربوط به هر يك از آرواره هاي پايين بهم متصل شده و خرطوم را بوجود آورده‌اند كه بوسيله آن از مواد مايع تغذيه مي كنند.
    3. زير راسته اكسوپوريا (Exoporia) ؛ در اين راسته خانواده اي به نام هيپاليده (Hepialidae) وجود دارد كه از نظر شكل ظاهري شباهت به پروانه هاي اسفينژيده (Sphingidae) دارد ولي لاروهاي آن‌ها عموماً از ريشه گياهان تغذيه مي كنند.
    4. مونوتريزيا (Monotrysia)؛ تعدادي از گونه هاي مونوتريزيا بصورت مي‌نوز فعاليت
    مي كنند. مهم‌ترين خانواده اين زير راسته استيگمليده (Stigmellidae) است كه لارو هاي آن از پارانشيم برگ هاي گياهان تغذيه ميكنند.
    5. بزرگترين زير راسته ديتريسيا (Ditrysia)است؛ عمده پروانه ها در اين زير راسته تقسيم‌بندي مي شوند كه به تعدادي از خانواده هاي آن اشاره مي كنيم:
    خانواده تينيئيده (Tineidae) يكي از خانواده هاي زير راسته ديتريسيا است كه عموماً لارو آن‌ها از منسوجات تغذيه مي كنند.
    - ليونيتيده(Lyonetidae) و گراسي لاريده (Gracillaridae) نيز مي‌نوز هستند كه لاروهايشان در بين اپيدرم فوقاني و زيرين برگ از پارانشيم برگ گياهان تغذيه مي كنند.
    - خانواده پيه ريده (Pieridae) كه در واقع روز پرواز بوده و جزء آ‌فات مهم كَلَم هستند. اين خانواده داراي دامنه ميزباني نسبتاً وسيعي هستند و امكان فعاليت آن‌ها در شرايط گلخانه اي روي محصولات گلخانه اي وجود دارد.
    - خانواده ليكينيده (Lycaenidae)؛ تعدادي از لاروهاي گونه هاي اين خانواده در لانه مورچه‌ها زندگي مي كنند. در واقع مورچه ها تعدادي از جمعيت خودشان را در اختيار لارو اين پروانه ها قرار مي دهند و اين‌ها هم از مراحل مختلف قبل از بلوغ مورچه ها تغذيه مي كنند و توليد عسلك كرده كه مورچه ها از عسلك توليد شده توسط اين لارو پروانه ها تغذيه مي كنند.
    * پروانه هاي باتر فلاي (Butterfly) يا پروانه هاي روز
    1- اسفينجيده (Sphingidae) تعدادي از گونه هاي اين خانواده در داخل كندو هاي زنبــور عســل زندگي مي كنـند. گـونـه اي بـه نــام اكـرونتيـا اوتـروپـوس (Acherontia atropos) جزء آفات مهم زنبور عسل به شمار مي رود. گونه هاي ديگر اين خانواده از گياهان تغذيه مي كنند. ويژگي بارز لاروها داشتن شاخي در انتهاي بدن مي‌باشد كه به شناسايي آن‌ها كمك مي‌كند.
    2- خانواده ساتورنيده (Saturnidae) شامل بزرگترين پروانه هاي موجود در ايران مي باشد. گونه پر طاووسي گلابي بزرگترين پروانه اي است كه در ايران وجود دارد.
    3- نيمفاليده (Nymphalidae)
    4- ساتي رئيده (Satyridae)
    5- پاپيليونيده (Papilionidae)
    6- دانائيده(Danaidae)
    و تعدادي ديگر از خانواده ها كه لاروشان عموماً در روي گياهان مرتعي و يا درختان ميوه از برگ گياهان تغذيه مي كنند. اين پروانه‌ها جزء آفات هم محسوب نمي شوند و تحت كنترل دشمنان طبيعي هستند.
    بسياري از پروانه هاي روز پرواز جزء آفات مهم نيستند ولي تعدادي از پروانه هاي شب پرواز تحت نام موس (Moths)در خانواده هاي نوكتوئيده (Noctuidae) و پيراليده(Pyralidae) از آفات بسيار مهم محصولات زراعي و گياهي مختلف هستند
    بطور كلي جمعيت موجودات بوسيله دو دسته از عوامل كنترل مي‌شوند.
    الف) عوامل طبيعي مثل سرما؛
    ب) دشمنان طبيعي.
    به همين دليل در گذشته كشاورزان در زمستان زمين‌هايشان را آب مي دادند تا زمين يخ ببندد و بسياري از شفيره آفات مهم كه در داخل خاك زندگي مي كردند به اين طريق از بين بروند.
    از عوامل كنترل كننده دشمنان طبيعي لارو پروانه ها عمدتاً زنبورهاي براكلونيده (Braclonidae) و مگس‌هاي خانواده تاكي نيده (Tachinidae) مي باشند كه از اهميت زيادي برخوردارند.

  10. یک کاربر برای این پست سودمند از mnikzadeh عزیز تشکر کرده اند:


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

علاقه مندی ها (Bookmarks)

علاقه مندی ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •